Danıştay 3. Daire E.2023/10953 K.2024/485

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2018 yılının Şubat ila Ağustos, Ekim ve Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkındaki sahte belge düzenleme fiilini gerçekleştirmediğinin tespit edildiği vergi tekniği raporunun, 7143 sayılı Yasanın 5. maddesinin 9. fıkrasında öngörüldüğü şekilde tebliğinden itibaren 1 ay içerisinde, dava konusu tarhiyatın ilgili olduğu 2018 yılına ilişkin olarak matrah artırımında bulunulabileceğinin idarece davacıya bildirilmesi gerekirken, bu yasal süreç işletilmeksizin, dolayısıyla davacıya yasal hakları kullandırılmaksızın 2018 yılı işlemlerinin incelemesinde ve bu inceleme sonucu tarhiyat yapılmasında yasaya uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle tarhiyat kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kullanılan faturaların sahte olduğu somut tespitlerle ortaya konulduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Sahte belge düzenlemediği anlaşılan mükelleflere rapor tebliğ edilerek matrah artırımı hükümlerinden yararlanma hakkı tanınması yolundaki yasal düzenlemedeki usul, matrah artırımı hükümlerinden yararlanmak için başvurup da hakkındaki inceleme sebebiyle istemi reddedilen mükellefler için işletileceğinden, davacının da matrah artırımı başvurusunun hakkındaki inceleme nedeniyle reddedildiğine dair bilgi belge bulunmadığından kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un "Matrah ve vergi artırımı" başlıklı 5. maddesinin 3. fıkrasında; mükelleflerin, bu fıkrada belirtilen şartlar dahilinde katma değer vergisini artırarak bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödemeleri halinde, kendileri nezdinde söz konusu vergiyi ödemeyi kabul ettikleri yıllara ait vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak katma değer vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılamayacağı, 9. fıkrasında, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin (b) fıkrasındaki “defter,

kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler” veya bu fiiller nedeniyle incelemesi devam edenler ile terör suçundan hüküm giyenler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla haklarında terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu gerekçesiyle adli makamlar,

genel kolluk kuvvetleri veya Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı tarafından yürütülen soruşturma ve kovuşturmalar kapsamında vergi incelemesi yapılması, terörün finansmanı suçu veya aklama suçu kapsamında inceleme ve araştırma yapılması talep edilenlerin, bu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkra hükümlerinden yararlanamayacakları, şu kadar ki 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin (b) fıkrasında yer alan defter,

kayıt ve belgeleri yok etme veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyma veya hiç yaprak koymama veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleme fiillerinden hareketle yapılan vergi incelemesinin tamamlanması sonucu bu fiillerin varlığının tespit edilememesi durumunda, bu durumun tespitine ilişkin raporun mükelleflere tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde yazılı başvurmaları, matrah ve vergi artırımı sonucu hesaplanan vergileri,

raporun tebliğini izleyen aydan başlamak üzere ikişer aylık dönemler halinde altı eşit taksitte ödemeleri ve maddede öngörülen diğer şartları yerine getirmeleri koşuluyla bu madde hükümlerinden yararlanabileceği kural altına alınmıştır.

Sahte belge düzenlemediği anlaşılan mükelleflere rapor tebliğ edilerek matrah artırımı hükümlerinden yararlanma hakkı tanınması yolundaki yukarıda anılan yasal düzenlemedeki usul, matrah artırımı hükümlerinden yararlanmak için başvurup da hakkındaki inceleme sebebiyle istemi reddedilen mükellefler için işletilecektir. Aksi halde matrah artırımı başvurusu olmadığı halde sırf hakkında sahte belge düzenleme incelemesi başlatıldığı için ilgili mükelleflere inceleme sonucunda matrah artırımı hükümlerinden yararlanma hakkı doğmuş olacaktır.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacının matrah artırımı talebinde bulunup da hakkında devam eden sahte belge düzenleme incelemesi sebebiyle reddedildiğine dair dosyaya taraflarca bilgi belge sunulmadığı görüldüğünden, matrah artırımı hükümlerinin işletilmemesi sebebiyle tarhiyatın kaldırılması hukuka uygun düşmediğinden, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının kayıtlara alınan faturalar irdelenerek karar verilmek üzere bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyorum.