Danıştay 3. Daire E.2023/11127 K.2024/582

Dava konusu istem: Davacının, borç sorgulama sonucu öğrendiğini belirttiği 2009 ila 2011, 2014 ve 2015 yılları muhtelif dönemlerine ait vergi borçlarının ve fer'isinin tahsil zamanaşımına uğradığı iddiasıyla kaldırılması için yaptığı başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mükelleflerin vergi idaresine olan borçlarını gösterir bilgilendirici mahiyette olan borç döküm listelerinin idari davaya konu olabilecek kesin ve icrai nitelikte işlem olmadığı gerekçesiyle dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan vergi mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verildikten sonra bu karara karşı yöneltilen temyiz başvurusu, işlemde herhangi bir tutara yer verilmediğinden 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca isteme konu kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davaya konu başvuru dilekçelerinin ekinde yer alan borç dökümü listesinde 3.467.621,15 TL tutarına yer verildiğinden kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davacının, borç sorgulama sonucu öğrendiğini belirttiği 2009 ila 2011, 2014 ve 2015 yılları muhtelif dönemlerine ait 3.647.621,15 TL tutarında kamu alacağının tahsil zamanaşımına uğradığı iddiasıyla kaldırılması için yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açıldığı anlaşılmıştır

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği hüküm altına alınmış, aynı fıkranın (b) bendinde, konusu yüz bin Türk lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararlar, temyiz edilebilecek olan kararlar arasında sayılmış,

4577 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik Ek-1. maddesinde, bu kanunda öngörülen parasal sınırların; her takvim yılı başından itibaren geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Anılan kurallar uyarınca, konusu yüz bin Türk lirasını (2023 yılı için 581.000- TL) aşan davalar hakkında vergi mahkemelerince verilen kararlara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemelerince verilen kararlar temyiz istemine konu yapılabilecektir.

Buna göre, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunu kesin olarak sonuçlandıran … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan temyiz başvurusunu, dava konusu işlemde herhangi bir tutara yer verilmediğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddeden … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… sayılı kararının, dava konusunun parasal değeri 581.000 TL'yi aştığı dikkate alındığında, istinaf başvurusu üzerine verilen karara karşı temyiz yolu açık olduğundan bozulması gerekmiştir.