Danıştay 3. Daire E.2023/1286 K.2024/6684

Dava konusu istem: Davacının, düzeltme beyannameleri ile kayıtlarından çıkardığı bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporunun esas alındığı inceleme raporu uyarınca adına 2018 yılına ait kurumlar vergisi üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesine göre vergi ziyaı cezasının doğması için zamanında tahakkuk ettirilmeyen veya eksik tahakkuk ettirilen bir verginin varlığının zorunlu olduğu, davacının faturalarını kayıtlarına aldığı firmalar hakkındaki olumsuz tespitler nedeniyle söz konusu faturaları süresinde verdiği 30/04/2019 tarihli 2018 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde kayıtlardan çıkardığı anlaşıldığından olayda, zamanında tahakkuk ettirilmemiş veya eksik tahakkuk ettirilmiş bir vergi bulunmadığından kesilen cezada hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kesilen cezanın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Beyannamenin süresinde verildiği, eksik incelemeye dayalı olarak kesilen cezada hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.