Danıştay 3. Daire E.2023/1466 K.2023/1584

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2013 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın matrahı yönünden bağlı olduğu 2013 yılı için yapılan kurumlar vergisi tarhiyatı yönünden, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyularak dava reddedildiğinden üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 2010 yılının Aralık dönemine ait olup 2011 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği ancak 7338 sayılı Kanunla yapılan değişikle artırım tutarının kesinleşen 1.103,04-TL tutarındaki cezadan fazla olamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, tarhiyatın eksik inceleme ve varsayıma dayandığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davalı idare tarafından, tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.