Danıştay 3. Daire E.2023/161 K.2023/5110

Dava konusu istem: Davacı adına, 2018 yılına ait yasal belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre aynı yılın Ocak, Mart, Nisan ve Ağustos dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Defter ve belge ibraz yazısının tebliği için davacının iş yeri ve mernis adresi olan ". Mah.. Sk.. Apt. Blok No:.

İç Kapı No:…" adresine gidildiği, adres kapalı olduğundan 17/09/2019 tarihinde tebliğin yapılamadığı şerhi düşüldükten sonra, 18/09/2019 tarihinde davacının babası ...'a tebliğin yapıldığı, tebliğ alındısı üzerine ...'ın davacı ile aynı konutta oturduğuna ilişkin şerhe yer verilmediği ve Mahkemelerince UYAP üzerinden yapılan araştırma neticesinde, ...'ın mernis adresinin ". Mah.. Sk.. Apt. Blok No:.

İç Kapı No:…" olduğunun anlaşıldığı olayda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 94. maddesi de göz önünde bulundurulduğunda tebliğin, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan birine yapıldığından söz edilemeyeceği, bu durumda, söz konusu yazının usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi nedeniyle ibraz yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahsedilemeyeceğinden yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Defter ve belge isteme yazısının davacının iş yeri ve aynı zamanda mernis adresi olan ". Mah.. Sk.. Apt. Blok No:.

İç kapı No:…" tebliğe çıkarılması üzerine, anılan adreste 18/09/2019 tarihinde davacının babası ...'a tebliği usulüne uygun olduğundan, yapılan tebligatın usule uygun olduğu, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 08/02/2019 tarih ve E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararıyla, davacılar tarafından, mücbir sebep olmaksızın inceleme elemanına ibraz edilmeyen yasal defterler ve belgelerin mahkemeye sunulabileceğinin ileri sürülmesi halinde, bu defter ve belgeler davacıdan istenilip, defterlerdeki kayıtlar incelenip,

bu kayıt ve belgeler hakkında davanın diğer tarafı olan vergi dairesinin görüşü ve saptamaları da alınarak yapılacak hukuki değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiğinden Dairelerince verilen ara kararı ile davacıdan ilgili yıla ait defter ve belgelerin dosyaya sunulması istenilmesine karşın ibraz edilmediğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, yasal süresi içerinde ibraz edilmeyen defter ve belgeler nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık görülmediği,

2017 yılına ait olup 2018 yılı içerisinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.