KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2023/2179 E., 2024/1491 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 14 Mart 2024
- Esas No
- 2023/2179
- Karar No
- 2024/1491
- Temyiz edenler
- 1-(DAVACI) ... Boru Dış Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
552 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU
... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ
Dava konusu istem: Davacı adına 2019 yılında alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle değinilen faturalara konu katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle sonraki yıla devreden indirilebilecek katma değer vergisinin azaltıldığı gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2020 yılının Ocak ila Nisan dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisi bakımından bağlı olduğu 2019 yılının Ocak ila Mayıs, Temmuz, Ekim ve Kasım dönemleri için yapılan katma değer vergisi tarhiyatına yöneltilen davanın ...
Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla reddedildiği, Ekim 2018 dönemine ait olup 2018 yılı içinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabilmesi mümkün olmakla birlikte 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle, tekerrür hükümleri uyarınca artırılacak tutarın, tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolunda getirilen lehe düzenleme dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının her bir dönem için ancak tekerrüre esas alınan ceza tutarı olan 8.751,94 TL kadar artırılabileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş,
vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı azaltılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
Davacı tarafından, adlarına tanzim olunan vergi inceleme raporu tebliğ edilmediğinden savunma haklarının kısıtlandığı, alımlarının gerçeği yansıttığı, inceleme aşamasında sunulan faturalar, sevk irsaliyeleri, taşıma fişleri ve kantar fişlerinin dikkate alınmadığı, uyuşmazlık konusu faturalar içeriği emtia gerçekten alındığından kurumlar vergisi yönünden eleştiri getirilmediği, müşteri çekleri ile alış veriş yaptığı beyan edilse de çek sahiplerinin dinlenilmediği, salt alım yapılan firmalar hakkındaki vergi tekniği raporuna dayanılarak karar verilmeyeceği, söz konusu vergi tekniği raporlarına dayanılarak yapılan tarhiyatların akibetinin araştırılmadığı, eksik incelemeye dayalı rapor tanzim edildiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI
Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ
Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2023/2179, K. 2024/1491, 14 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama