Danıştay 3. Daire E.2023/2614 K.2023/6356

Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 yılı için tahakkuk eden kurumlar vergisinin fazlaya isabet eden kısmının kaldırılması ve iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle tahakkuk eden verginin fazlaya isabet eden kısmı kaldırılmış ve iadesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca ilişkili kişilere emsallere uygunluk ilkesine aykırı olarak tespit edilen bedel ve fiyat üzerinden mal ve hizmet alım satımında bulunulması halinde, emsallere uygun bedel ve fiyat ile teşebbüs sahibince uygulanan bedel ve fiyat arasındaki işletme aleyhine oluşan fark işletmeden çekilmiş sayılacağından gider olarak kabul edilemeyeceği dolayısıyla tahakkuk eden verginin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 10/11/2022 tarih ve E:2018/4545, K:2022/4427 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.