Danıştay 3. Daire E.2023/2938 K.2023/6092

Dava konusu istem: Davacı adına, ... İletişim Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2016 ile 2017 yıllarına muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ile ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ... takip numaralı ödeme emri içeriği borcun 2017 kurumlar vergisi ve aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için verilen geçici vergi beyannameleri üzerine tahakkuk eden alacaklardan; ... takip numaralı ödeme emri içeriği borcun ise şirketin yasal defter ve belgelerinin incelemeye ibraz edilmemesi nedeniyle re'sen yapılan tarhiyattan kaynaklandığı ve davacının kanuni temsilcilik görevinin istifa etmesiyle sona erdiği hususunun 09/11/2017 tarih ve 9448 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiği olayda,

beyanname üzerine tahakkuk eden vergilerin ödeneceği ve yasal defter ve belgelerin ibraz edilmemesi fiilinin işlendiği tarihte kanuni temsilcilik sıfatı bulunmayan davacının söz konusu borçtan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Ödeme emirlerine konu borçtan sorumlu olmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.