Danıştay 3. Daire E.2023/3392 K.2023/3086

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Tekstil Ürünleri Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'nden alınamayan 1998 ila 2001 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ..., ..., ..., ... ve ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirleri içeriği kamu alacağıyla ilgili olarak asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin durumu ve tebliğ tarihi ile tebliğ şeklini gösteren 19/02/2019 tarihli ekran çıktısından, ödeme emirlerinin bir kısmının vergi dairesinde memur eliyle, bir kısmının ilanen tebliğ edildiğinin anlaşıldığı,

ancak ödeme emirlerinin tebliğ alındılarının dosyaya ibraz edilmediği dolayısıyla davalı idarece asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin tebliğinin usulüne uygun olarak yapıldığı ortaya konulmaksızın tüzel kişilik adına takip yollarının tüketildiğinden ve kanuni temsilcinin takibini gerektirir kesinleşmiş bir vergi borcunun varlığından söz edilemeyeceğinden, davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarelerince yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ..'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.