Danıştay 3. Daire E.2023/36 K.2023/462

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılın Ekim- Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi, 2014 yılının Ocak, Nisan, Temmuz, Aralık, 2015 yılının Aralık ve 2016 yılının tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve 2014 yılının Ocak, 2015 yılının Aralık, 2016 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin elektronik ortamda tebliğ edilerek, davacının cep telefonu ve mail adresine bilgilendirme mesajı gönderildiği, davacı tarafından her ne kadar faaliyetin sonlandırıldığı ve elektronik tebligat adresinin kapatılması için dilekçe verildiği iddia edilmiş ise de gerçek kişilerde ancak ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresinin re’sen kapatılacağı,

dava konusu vergi ve cezalara ilişkin olarak yapılan tebligatların usulüne uygun olduğu anlaşıldığından 30 günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı yönünden reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Serbest meslek faaliyeti sona erdiğinden mükellefiyet kaydı kapatılmasına rağmen, davalı idarece vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin elektronik ortamda tebliğ edilmesinin usulsüz tebliğ olduğu, davanın öğrenme tarihinden itibaren süresi içerisinde açıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.