Danıştay 3. Daire E.2023/3734 K.2023/3752

Dava konusu istem: Davacının, bir dönem ortağı olduğu … Tekstil Pazarlama Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2010 ila 2011 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesabına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı olan ve davacı adına ortak sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinin, ilk kez tebliğinin denendiğine ilişkin tebliğ alındısının dosyaya ibraz edilmediği, davacının adres kayıt sisteminde yer alan adresine 14/10/2018 tarihinde ikinci kez tebligata gidildiğine dair tebliğ alındısında ise davacıya neden tebliğ yapılamadığına dair herhangi bir şerhin düşülmediği,

akabinde düzenlenen tebligat pusulasının, tebliğ evrakının gönderildiği idareden alınabileceği şerhini ihtiva etmediği ayrıca tebliğ alındı belgesine de bu durumun şerh düşülmediği dolaysıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu dikkate alındığında, ortada haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacının banka hesabına uygulanan e-haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının banka hesabına uygulanan e-hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.