Danıştay 3. Daire E.2023/3750 K.2023/5148

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Dış Ticaret ve Pazarlama Anonim Şirketinden alınamayan 2005, 2006, 2008 ve 2011 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirketin malvarlığı araştırmasına ilişkin olarak davalı idarece dosyaya sunulan 14/11/2018 tarihli yazıda, trafik sicilinde kayıtlı herhangi bir araca rastlanmadığı, taşınmaz malvarlığının bulunmadığı, banka hesaplarında bir kaydın olmadığının belirtildiği, Mahkemelerince verilen ara kararıyla malvarlığına ilişkin yapılan araştırmalara dair bilgi ve belgelerin eksiksiz olarak ibrazının istenilmesi üzerine yine aynı yazının dosyaya sunulduğu, bu haliyle dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiği tarihten önce şirket hakkında usulüne uygun bir malvarlığı araştırması yapıldığı hususunun davalı idarece ortaya konulamadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan malvarlığı araştırması neticesinde asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının şirketin kanuni temsilcisi olan davacı adına düzenlenen ödeme emirlerine istinaden tahsilinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.