Danıştay 3. Daire E.2023/3946 K.2023/4715

Dava konusu istem: Davacı adına, … Süt Ürünleri Pazarlama Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketinden tahsil edilemeyen 2012 yılına ait kurumlar vergisi, özel usulsüzlük cezası ile aynı yılın Ekim, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemlerine ait muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği vergi borçlarına ilişkin ihbarnamelerin, 03/11/2017 tarihinde şirketin kanuni temsilcisinin MERNİS adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ evrakı mahalle muhtarlığına bırakılmak ve kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiği, 213 sayılı Kanun'un 102. maddesinde belirtilen şekilde tebligat yapılmaksızın 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, dolayısıyla tarh zamanaşımı süresi içinde usulüne uygun biçimde yapılmış tebligat bulunmadığından, tarh zamanaşımına uğradığı sonucuna ulaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen uyuşmazlık konusu ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi olması nedeniyle ödeme emri içeriği vergi borçlarından sorumlu olduğu, usulüne uygun olarak düzenlenen ve tebliğ edilen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.