Danıştay 3. Daire E.2023/3954 K.2023/3231

Dava konusu istem: Davacının, iş akdinin ikale sözleşmesiyle sona erdirilmesi sonrasında çalıştığı şirket tarafından kendisine ödenen 4.725.189,56-TL üzerinden işverence tevkif edilen gelir (stopaj) vergisinin davalı idarece iade edilmesi üzerine 4.725.189,56-TL gelir (stopaj) vergisinin kesintinin yapıldığı tarihten iade edildiği tarihe kadar işleyecek tecil faizi ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile tecil faiziyle ödenmesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdareyi, eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü tutan Anayasanın 125. maddesinin son fıkrası, yargı yeri kararı uyarınca ödenmesi gereken bir miktar paranın, idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesinden doğan zararın giderilmesini de kapsadığı, söz konusu vergi kesintisinde mükelleften kaynaklanan bir hatanın da olmadığı anlaşıldığından davacının faiz talebinin reddine dair işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı,

öte yandan davacının faiz tutarının tecil faiziyle ödenmesi talebinin ise faize faiz yürütülmesinin yasak olduğu gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş, davacıya iade edilen 4.725.189,56-TL gelir (stopaj) vergisinin kesintinin yapıldığı tarihten itibaren verginin ana parasının iade edildiği 06/09/2019 tarihine kadar tecil faiziyle ödenmesine hükmedilmiş, faiz tutarına işleyecek tecil faizi talebi bakımından ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici 89. maddesi uyarınca dava açılmaması şartıyla yapılan gelir vergisi kesintisinin iade edildiği, bu kapsamda davacının dava açma hakkı bulunmadığı, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu faiz, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun geçici 89. maddesi kapsamında istenilmediğinden dava açma hakkının bulunduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.