Danıştay 3. Daire E.2023/4145 K.2023/3362

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2015 ve 2016 yılları için re'sen salınan kurumlar vergisi, 2015 yılının Ocak ila Aralık dönemleri ve 2016 yılının Şubat ila Ağustos dönemleri için re'sen salınan katma değer vergileri, bu vergiler ile 2015 yılının tüm dönemleri ve 2016 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığından uyuşmazlık konusu üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergileri ile katma değer vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, uyuşmazlık konusu ihbarnamelerde vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılmış olduğuna ilişkin herhangi bir açıklamaya yer verilmeyerek tekerrür uygulamasının yasal dayanağının belirtilmemesi nedeniyle vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergileri ile üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ve geçici vergilerin bir katı tutarındaki vergi ziyaı cezaları yönünden dava reddedilmiş;

vergi ziyaı cezalarının tekerrüre isabet eden kısmı ile geçici vergilerin iki katı tutarındaki vergi ziyaı cezaları kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhbarnamelerde geçici vergi aslının hesaplama için yer aldığı ibaresi yer aldığından bu kısmın incelenmeksizin reddi gerektiği, davacı adına daha önceki dönemlerde vergi ziyaı cezası kesildiğinden tekerrür uygulamasında da hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2015 ve 2016 yılları için kurumlar vergisi, 2015 yılının Ocak ila Aralık dönemleri ile 2016 yılının Şubat ila Ağustos dönemleri için katma değer vergileri tarh edilmiş, söz konusu vergiler ve 2015 yılının tüm dönemleri ile 2016 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için aslı aranmayan geçici vergiler üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılarak üç kat vergi ziyaı cezası kesilmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şeklinde, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş, usulsüzlükte iki yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının, geçici vergilerin iki katı tutarındaki vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına dair hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

Dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerde, vergi ziyaı cezasının, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak uygulandığına ilişkin herhangi bir açıklamaya yer verilmemekle birlikte, cezanın artırımlı olarak kesildiğinin görüldüğü, ihbarnamelerde söz konusu hususa dair açıklamaya yer verilmemiş olmasının tek başına ceza kesme işlemini kusurlandırmayacağı dikkate alındığında, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmında sebep unsuru yönünden hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Öte yandan, incelenen dosyada tekerrürün dayanağı bilgi ve belgelerin davalı idarece dosyaya ibraz edilmediği, davalı idarece dosyaya ibraz edilen dilekçelerde cezanın dayanağının ortaya konulamadığı görülmüştür.

Bu nedenle Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun yazılı gerekçeyle reddinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde kararın vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına ilişkin olarak ileri sürülen iddialar bozulması istenen Vergi Dava Dairesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında istemin kabulünü gerektirecek nitelikte bulunmadığından, temyiz isteminin bu gerekçeyle reddi gerektiği görüşü ile kararın gerekçesine katılmıyorum.