Danıştay 3. Daire E.2023/4207 K.2023/3941

Dava konusu istem: Davacı adına, katma değer vergisi iadesi yönünden hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak haksız alınan iadenin geri alınması amacıyla 2016 yılının Ocak, Şubat, Nisan, Haziran, Ağustos, Ekim ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve Ocak, Şubat, Nisan dönemleri için üç kat, Haziran, Ağustos, Ekim ila Aralık dönemleri için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353.maddesinin 1.bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin emtia alış bedellerinin ödendiğine ve ihraç edildiği iddia edilen ürün bedellerinin tahsiline dair belge bulunmaması hususu ile şirket temsilcisinin; yapılan ihracatın çok küçük kısmının kendisine ait olduğu, sahte belgelerle yapılan alışlar ve büyük ihracatların ise gayrı resmi ortağı tarafından yapıldığı yönündeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde;

alışları sahte faturalarla belgelendirilen ürünlerin, ihracata konu yapılmak ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11/1-a maddesine istinaden nakden/mahsuben iade talebinde bulunmak suretiyle haksız iadeye konu edildiğinin vergi inceleme elemanı tarafından somut şekilde tespit edildiği,

şirket yetkilisi tarafından ihtirazi kayıt konulmaksızın imzalanan vergi inceleme tutanağının ispat vesikası olarak kabulü gerektiği gibi davacı tarafça da aksi yönde bir kanıt sunulamadığı görüldüğünden, dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak 2016 yılına ilişkin olup aynı kesinleşen cezanın tekerrüre esas alınamayacağı, somut tespit olmaksızın özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklana kısmı ile özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği somut bir şekilde saptandığından kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın temyize konu hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.