Danıştay 3. Daire E.2023/4250 K.2024/1192

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014 yılında ithal ettiği bir araçla ilgili kayıt ve beyan dışı bıraktığı özel tüketim vergisinin katma değer vergisi matrahına eklenmesi suretiyle önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisinin olmadığı da gözetilerek oluşturulan beyan tablosuna göre 2015 yılının Ocak ila Mart ve Haziran ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilecek katma değer vergisinden kaynaklanan kısmının 2013 yılına ilişkin olduğu dikkate alındığında tarhiyatın tebliğ edildiği 26/11/2019 tarihinde zamanaşımına uğradığı,

2014 yılında ithal edilen araçla ilgili olarak ise 28.404,16 TL'lik katma değer vergisnin eksik beyan edildiği yolunda bir tespit bulunmakta ise de davacı şirketin beyanlarından Aralık 2014 döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin 2.069.003,16 TL olduğu dikkate alındığında, eksik beyan edilen katma değer vergisinin matrahı yönünden bağlı olduğu özel tüketim vergisi tarhiyatının hukuka uygun görülmesi halinde dahi 2015 yılına devreden katma değer vergisinin 2.040.599,00 TL'ye ineceği dolayısıyla dava konusu tarhiyatı hukuka uygun hale getirmeyeceği gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.