Danıştay 3. Daire E.2023/4354 K.2023/3972

Dava konusu istem: Davacı adına, 18/04/2008 tarihinde vefat eden babasına ait kamu alacağının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen ... tarih ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği 2008 ve 2009 yıllarına ait kamu alacağının tahsili amacıyla müteveffa ... adına düzenlenen ödeme emirlerinin, 18/05/2015 tarihinde ilanen tebliğ edildiği ancak anılan şahsın 25/01/2010 tarihinde vefat ettiği dikkate alındığında, ilanen tebliğin usulsüz olduğu ve tahsil zamanaşımına bir etkisinin bulunmadığı, başkaca tahsil zamanaşımını kesen bir belge de dosyaya sunulamadığından kamu alacağının 31/12/2015 tarihinde tahsil zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının murisinin vergi borçları nedeniyle mirasçı sıfatı ile düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Ödeme emri içeriği kamu alacağının zamanaşımına uğradığı belirtilerek temyiz istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.