Danıştay 3. Daire E.2023/4358 K.2023/3152

Dava konusu istem: Davacının, 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde 193 sayılı Gelir vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca vergi indirimi olarak gösterdiği 231.450,58 TL'nin mahsuben iadesi talebinin, ... tarih ve ... sayılı işlemle reddedilmesi ve beyanının düzeltilmesinin istenmesi üzerine ihtirazi kayıtla verdiği 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesi üzerine yapılan tahakkuk işlemi ile mahsup talebinin reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının mahsup talebinin, 2015 yılının Ekim-Aralık dönemine ait geçici vergi beyannamesi üzerine tahakkuk eden ve 17/02/2016 tarihinde ödenmesi gereken verginin 18/02/2016 tarihinde ödendiğinden bahisle reddedildiğinin anlaşıldığı olayda, davacı tarafından yasal süresi içerisinde verilen geçici vergi beyannamesi üzerine tahakkuk eden verginin damga vergisi olduğu, geçici vergi tahakkuk etmediği dolayısıyla beyan üzerine tahakkuk eden bir verginin ödenmemesine dair yasal şartın ihlal edilmediği gerekçesiyle dava konusu işlemler iptal edilmiştir.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İndirimin hesaplanacağı beyannamenin 2017 yılına ait olduğu, ödenmeyen vergi tutarının 250 TL olarak artırılmasına dair yasal düzenlemenin 2019 yılında yapıldığı dikkate alındığında, ödenmeyen 10 TL'yi aşan vergi borcu bulunan davacının indirimden yararlanamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.