Danıştay 3. Daire E.2023/437 K.2023/761

İstemin konusu

... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun süre aşımı yönünden reddine dair ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:…, İstinaf No:… sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun, Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle sonuçlandırıldığı … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacının 1.154.552,84 TL katma değer vergisi iade alacağının reddine yönelik işlemin iptali ve bu tutarın tarafına ödenmesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, 09/03/2017 tarihinde davalı idareye tebliğ edildiğinin anlaşıldığı olayda, 30 günlük yasal süre geçirildikten sonra 12/03/2018 tarihinde yapılan istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme elemanı tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporlara istinaden davacının katma değer vergisi iade alacağının reddine yönelik dava konusu edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.