Danıştay 3. Daire E.2023/4675 K.2024/3430

Dava konusu istem: Davacı adına, ... İş Güvenliği Danışmanlık ve Eğitim Hizmetleri Anonim Şirketinden alınamayan 2017 ila 2019 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirleri içeriği vergi borçlarının bir kısmı için vergiyi doğuran olayın gerçekleştiği tarihte kanuni temsilcilik sıfatı bulunmayan davacının sorumlu tutulamayacağı, bir kısım vergi borçları yönünden ise davacının kanuni temsilcilikten noter aracılığıyla gönderilen istifa dilekçesi ile istifa ettiği, davacının istifasının ticaret siciline tescil ve ilanının şirketin yetkili organlarının sorumluluğunda bulunduğu, Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımlanmasa da istifanın geçerli olduğu, davacıya kusur atfedilemeyeceğinden dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar vermiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kanuni temsilci olan davacı uyuşmazlık konusu ödeme emirleri içeriği vergi borçlarından sorumlu olduğundan, ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.