Danıştay 3. Daire E.2023/4792 K.2023/2988

Dava konusu istem: Davacı şirketin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla taşınmazına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece, dava konusu haczin dayanaklarından, 18/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği belirtilen … tarih ve … takip numaralı ödeme emri, 11/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği belirtilen … tarih ve … takip numaralı ödeme emri, 17/07/2016 tarihinde tebliğ edildiği belirtilen … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin posta yoluyla ve vergi dairesi dışında memur eliyle tebliğ edildiği bildirilmiş ise de,

anılan ödeme emirlerinin tebliğ edildiğine dair bilgi ve belgeler Mahkemelerince verilen ara kararıyla istenilmesine rağmen dosyaya ibraz edilmediğinden usulüne uygun kesinleştirilemeyen söz konusu ödeme emri içeriği vergi borçları yönünden uygulanan hacizde hukuka uyarlık bulunmadığı, diğer ödeme emirlerine yönelik uygulanan hacizde ise hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle haczin yukarıda belirtilen ödeme emirlerinden kaynaklanan kısmı kaldırılmış, diğer ödeme emirlerinden kaynaklanan kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının taşınmazına uygulanan haczin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edildiğine dair davalı idare tarafından belge sunulamadığı gibi açıklama da yapılmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.