Danıştay 3. Daire E.2023/4814 K.2024/5062

Dava konusu istem: Davacının motorlu araç alım-satımı faaliyetinden elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yönünde saptamalar içeren vergi inceleme raporuna raporuna dayanılarak adına 2017 yılının Haziran ila Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla 2017 yılında 29 adet farklı marka ve model araç satışı gerçekleştirdiği, söz konusu araçların bedeline ulaşılamaması nedeniyle kasko verileri esas alınarak dava konusu tarhiyatın yapıldığının anlaşıldığı olayda, alım satımı yapılan araçların sayısı ve dönemi dikkate alındığında satışların ticari amaçlı olduğu, satış bedelleri yönünden kasko bedellerinin dikkate alınması,

tümüyle iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun ve olayın özelliğine göre normal ve mutad kabul edilmesi gereken nitelikte bir ispatlama yöntemi olup, araçların gerçek satış bedeli konusunda kasko bedeli dışında bir bedelle satış yapıldığı hususunda davacı tarafından da herhangi bir delil sunulmamış olması karşısında dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ihbarnamenin tebliğinin usulsüz olduğu, vergi inceleme raporunun tebliğ edilmediği, tarhiyatın dayanağının belli olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilemektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Danıştay Üçüncü Dairsinin 03/10/2024 tarih ve E:2023/5357, K: 2024/5053 sayılı kararının "Karşı Oy" yazısında açıkladığımız hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca temyiz isteminin kabulü ile temyize konu kararın bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.