Danıştay 3. Daire E.2023/4839 K.2024/5733

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirmek suretiyle ihracat istisnası kapsamında haksız olarak katma değer vergisi iadesi aldığından bahisle söz konusu verginin geri alınması amacıyla düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2014 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat veri ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Ticaret Limited Şirketi, ... Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi, ... Ürünleri Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi, ... İnşaat Sanayi ve Ticaret anonim Şirketi ile ... Rest Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki saptamalardan, düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna varılamayacağından dava konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının alımlarının bir kısmının sahte faturalarla belgelendirildiğini ortaya koyan vergi inceleme raporu uyarınca yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Uyuşmazlıkta eleştiri konusu yapılan faturaların düzenleyicileri hakkındaki bu tespitler rapor haline getirilmemiş olsa bile, söz konusu tespitlerin adı geçen şirketlerden alınan faturaların sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı olduğunu göstermeye yeterli olup olmadığının değerlendirilmesi gerekir. Bu bakımdan, yeniden bir karar verilmek üzere Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.