Danıştay 3. Daire E.2023/5043 K.2024/6417

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2014 yılının Aralık dönemi için re'sen salınan üç kat; hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle ise aynı yılın Ekim ve Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki saptamaların, elde edilen bir kısım hasılatın kayıt dışı bırakıldığını kanıtlayıcı mahiyette olduğu, defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun tebliğine rağmen incelemeye yasal belgelerin ibraz edilmediği gibi mücbir sebep hali veya zayi olma durumu da ortaya konulamadığından, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi incelemesine yasal defterler ibraz edildiği halde deftere kayıtlı belgelerin ibraz edilmemesi gerekçesi ile katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi ve şirketin çalışanına gelen havale ve EFT ödemelerinin varsayıma dayalı olarak hasılat gibi değerlendirilmesi neticesinde yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.