Danıştay 3. Daire E.2023/5344 K.2023/6163

Dava konusu istem: Davacı adına, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun geçici 7. maddesi uyarınca 19/10/2015 tarihinde ticaret sicilinden kaydı re'sen silinen ... Reklamcılık Organizasyon Ses ve Işık Sistemleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen takdir komisyonu kararına dayanılarak tasfiye memuru sıfatıyla 2011 yılının Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 2012 yılı için kanuni temsilci sıfatıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamenin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerekirken 09/11/2017 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca tebliğinin usulsüz olduğu, öte yandan, özel usulsüzlük cezasının tebliğ edilemediği hususunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen şekilde saptanmadığı dikkate alındığında, ilanen tebliğ koşullarının oluştuğundan söz edilemeyeceğinden davalı idarenin süre itirazının yerinde görülmediği, yapılan tarhiyat ve kesilen cezaların davacı tarafından 2019 yılında öğrenildiği dikkate alındığında zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.