Danıştay 3. Daire E.2023/5810 K.2024/2448

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2017 yılının Ocak ila Ağustos ve Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkındaki sahte belge düzenleme fiilini gerçekleştirmediğinin tespit edildiği vergi tekniği raporunun, 7143 sayılı Yasanın 5. maddesinin 9. fıkrasında öngörüldüğü şekilde tebliğinden itibaren 1 ay içerisinde, dava konusu tarhiyatın ilgili olduğu 2017 yılına ilişkin olarak matrah artırımında bulunulabileceğinin idarece davacıya bildirilmesi gerekirken, bu yasal süreç işletilmeksizin dolayısıyla davacıya yasal hakları kullandırılmaksızın 2017 yılı işlemlerinin incelenmesinde ve bu inceleme sonucu tarhiyat yapılmasında yasaya uygunluk bulunmadığı ayrıca davacının süresi içinde matrah artırım talebinde bulunduğunun görüldüğü gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda sahte fatura kullandığının somut biçimde ortaya konulmuş olduğu buna göre yapılan tarhiyat ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.