Danıştay 3. Daire E.2023/5914 K.2024/194

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu … Ulusal Medya Tanıtım Yayıncılık Programcılık Pazarlama ve Organizasyon Anonim Şirketi'nden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla malvarlığına uygulanan hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı Meclis Kararına istinaden, davacının adresinin, "… Mah. … Cad. No:… …/…" olarak değiştirildiği dikkate alındığında, dava konusu haczin dayanağı olan ödeme emirlerinin "…Mah…. Cad. No:… …/…" adresinde tebliğinin usulsüz olduğu sonucuna varıldığı dolayısıyla ortada haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu hacizler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borçlarının tahsili amacıyla davacının malvarlığına haciz uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Tarafına herhangi bir ödeme emri tebliğ edilmediği, kesinleşmeyen amme alacağı için uygulanan dava konusu hacizlerde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.