Danıştay 3. Daire E.2023/6173 K.2024/5871

Dava konusu istem: Davacının 2018 yılı hesaplarının incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi uyarınca nakdi sermaye artışından kaynaklanan 12.177.898,61 TL tutarındaki faiz indiriminin reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 26/06/2015 tarihli ve 2015/7910 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 3. maddesinin (a) bendinde, 5520 sayılı Kanun'un 10. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi uygulanacak indirim oranınına ilişkin gelirlerin %25 veya fazlası şirket faaliyeti ile orantılı sermaye, organizasyon ve personel istihdamı suretiyle yürütülen ticari, zirai veya serbest meslek faaliyeti dışındaki faiz, kar payı, kira, lisans ücreti,

menkul kıymet satış geliri gibi pasif nitelikli gelirlerden oluşan sermaye şirketleri için %0 olarak belirlendiği ve davacının 2018 yılında elde edilen gelirlerinin %89'unun pasif nitelikte olan faiz geliri ve kambiyo karı olduğu konusunda ihtilaf bulunmadığı dolayısıyla faiz indiriminin reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2018 yılında yatırım döneminde oldukları ve esas faaliyetlerine ilişkin gelirlerinin olmadığı, sermayenin belli bir süre mevduat hesabında değerlendirilip teşvik belgeli yatırım harcamalarının finansmanında kullanıldığı, mevduat hesabında kaldığı süre zarfında nakdi sermaye indiriminden yararlanılmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.