Danıştay 3. Daire E.2023/6270 K.2025/3754

Dava konusu istem: Davacı şirketin, sponsorluk harcaması olarak değerlendirilmesi gereken bir takım harcamaları, reklam gideri olarak doğrudan kurum kazancından indirim konusu yaptığı yolunda saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2018 yılının Mart, Mayıs, Temmuz ila Ekim ve Aralık dönemleri için ikmalen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırması istemine ilşikindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından yapılan sponsorluk sözleşmesi harcamalarına ilişkin olarak dosyaya sunulan görseller, ilgili görsellere ilişkin yapılan analiz verileri birlikte değerlendirildiğinde belirtilen harcamaların sponsorluklarda mevcut olan sosyal amacın ön planda olmadığı, bu harcamaların davacıya doğrudan ticari fayda sağlayan ve kurumun tanıtımını amaçlayan harcamalardan olduğu, faturalarda sponsorluk ibaresine yer verilmesinin harcamanın tanıtım harcaması vasfını değiştirmeyeceği ve kazancın tespitinde gider olarak indirilebilmesi mümkün olduğundan yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin, ... Vakfı İktisadi İşletmesi, ... Kulübü Derneği, ... Derneği İktisadi İşletmesi ile imzalanan sözleşmelerin, sponsorluk sözleşmesi niteliğinde ve bu nedenle yapılan harcamalarında sponsorluk harcaması olduğu, Dış Ekonomik İlişkiler Kurulu gider faturası ile ... Radyo Yayıncılık Anonim Şirketi ve ... Medya İletişim Hizmetleri Anonim Şirketi faturalarının yine sponsorluk harcamalarına yönelik olduğu anlaşıldığından, dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İlgili kurumlarla yapılan sözleşmeler ve harcamalar incelendiğinde bu giderlerin reklam ve tanıtım harcaması ve ticari fayda sağlamaya yönelik olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kısmen kabulü, kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket adına 2018 yılının Mart, Mayıs, Temmuz ila Ekim ve Aralık dönemleri için ikmalen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 22. maddesinin 1. fıkrasında; konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı, kararlarda bulunacak hususları düzenleyen 24. maddesinin (b) bendinde, davacının ileri sürdüğü olaylar ve hukuki sebepler ile istem sonucunun kararda belirtileceği, (e) bendinde, kararın dayandığı hukuki sebeplerin, gerekçe ve hükmün kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu kurala bağlanmış, 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde ise usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması bozma sebebi olarak sayılmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur. Vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı da bakılan davaya konu edilmesine karşın, bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmaması ve hüküm kurulmaması yargılama usulüne aykırı düştüğünden Vergi Dava Dairesi kararının bu yönden yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.