Danıştay 3. Daire E.2023/6316 K.2024/5732

Dava konusu istem: Davacı tarafından, özel maliyet harcaması yapılan iş yeri ve depolara ilişkin kira sözleşmesinin tarihi olan 15/09/1998 tarihinden itibaren 20 yıl amortisman ayrılması gerekirken aktifleştirme yılının 2001 yılı kabul edilerek 20 yıl amortisman ayrılmasının mevzuata aykırı olduğu yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporuna istinaden 2019 yılına devreden zararın azaltılarak düzeltilmesi gerektiğini duyuran ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin ... mağazası ile ilgili kira sözleşmesinde, mağazanın açılmasına kadar geçen sürenin kira süresine ilave edileceğini ve söz konusu mağazaya ait kira sözleşmesinin başlangıcı olarak 15/09/1998 tarihinin belirlendiği, ancak kira sözleşmesine istinaden mağazanın açılmasına kadar geçen sürenin kira süresine eklenmesi neticesinde bu sürenin 14/09/2001 tarihinde başlamak suretiyle yirmi yıl olarak dikkate alınması;

öte yandan özel maliyet harcamasının kira sözleşmesinin düzenlendiği 1998 yılında değil 2001 yılında tamamlanarak mağazanın açıldığı ve buna göre 2001 yılından itibaren itfa edilmesi gerektiği, itfa bedelinin söz konusu iş yerinin değerini arttırıcı harcamalardan sonra yapılmaya başlayacağı, iş yeri için yapılan özel maliyet harcamalarının aktifleştirme yılının 2001 yılı olduğu dolayısıyla maliyet bedellerine ilişkin amortisman tutarı 2001 yılından itibaren itfa edilmeye başlanacağından,

2018 yılı için 552.227,90-TL tutarındaki özel maliyet harcamasının itfa edilebileceği anlaşılmış olup dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin kesin ve yürütülebilir bir işlem olmadığı, özel maliyet bedellerinin itfası için kıst dönem amortisman ayırmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

213 sayılı Kanun'un 327.maddesinde gayrimenkullerin, elektrik üretim ve dağıtım varlıklarının ve gemilerin iktisadî kıymetlerini artıran ve 272. maddede yazılı özel maliyet bedelleri, kira veya işletme hakkı süresine göre eşit yüzdelerle itfa edileceğinden dava konusu işlemin hukuka uygun düşmediği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.