Danıştay 3. Daire E.2023/6380 K.2024/137

Dava konusu istem: Davacının banka hesaplarına, bir dönem kanuni temsilcisi olduğu Yapıcan İnşaat Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2006 ila 2010 yıllarına ait kamu alacağının tahsili amacıyla uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu hacizlerin dayanağı ödeme emirleri davacının yurt içi adresine tebligat yapılamaması sebebiyle ilanen tebliğ edilmeye çalışıldığı, bununla beraber davacının yurt dışı adresi olan "…" adresine yabancı memleketlerde bulunanlara tebliğ usulünün düzenlendiği 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 97. maddesinde yer alan usul denenmeksizin yurt içi adresinde tebliğ yapılamadığından bahisle doğrudan ilanen tebliğ yoluna gidilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı bu durumda kamu alacağının kesinleşerek haciz aşamasına geldiğinden söz edilemeyeceğinden davacının banka hesaplarına uygulanan hacizlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle hacizler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Haczin dayanağı ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edildiğinden banka hesaplarına uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Haczin dayanağı ödeme emirleri usulüne uygun tebliğ edilmediği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.