Danıştay 3. Daire E.2023/6537 K.2024/411

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2017 yılının Ocak, Şubat, Nisan ila Aralık dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi gereği kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında sahte belge düzenleme yönünden yapılan vergi incelemesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği raporunda herhangi bir tespit yapılamaması nedeniyle davacıya 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun hükümlerinden yararlanılabilmesi için bir ay içerisinde yazılı olarak başvurulabileceği hususunun bildirilmesi üzerine davacı tarafından vergi artırımı talebiyle başvuruda bulunulduğu ve isteminin davalı idarece yerine getirildiği öte yandan Kanun'un yürürlük tarihinden sonraki bir tarih olan 10/04/2019 ve

25/04/2019 tarihli iş emri yazıları ile davacı hakkında inceleme başlatıldığı dolayısıyla Kanun'un verdiği hakkı kullanmak suretiyle vergi artırımında bulunan davacı hakkında Kanun'un yürürlük tarihinden sonra başlanılan bir incelemeye dayanılarak tarhiyat yapılamayacağı, kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının söz konusu dönemde indirimlerine konu ettiği faturaların sahte olduğu hususu mevcut vergi inceleme raporu ve dayanağı vergi tekniği raporuyla ortaya konulduğundan yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, özel usulsüzlük cezası kesilirken alıcı ve satıcının birlikte tespitinin 213 sayılı Kanun hükümlerine göre zorunlu olmadığı dolayısıyla söz konusu cezanın da hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.