Danıştay 3. Daire E.2023/675 K.2024/1919

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2017 yılında gerçekleştirdiği indirimli orana tabi konut teslimlerinden kaynaklanan ve indirim yoluyla gideremediği katma değer vergisinin nakden iadesi talebinin 1.409.698,09-TL'lik kısmının reddine dair işlemin iptali ve bloke edilen tutarın iade edilmesi talebinin zımnen reddine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarenin dayandığı doğalgaz abonelik tesis tarihlerinin, teslimlerin 2016 yılında gerçekleştiğini ispat için yeterli olmadığı, dosyaya ibraz edilen yoklama tutanaklarının 2016 yılına ait olmadığı, dosyada mevcut yapı kullanma izinleri ve alıcılara yapılan teslim tutanaklarına göre konutların 2017 yılında teslim edildiğinin görüldüğü, davalı idarece alıcılar nezdinde bir inceleme yapılmadığı hususları dikkate alındığında, konut teslimlerinin, iadenin talep edildiği dönemden daha önce gerçekleştiğinden bahisle reddi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle işlem iptal edilmiş ve söz konusu tutarın iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.