Danıştay 3. Daire E.2023/6906 K.2024/6336

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2015 yılında bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yönünde tespitler içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak sonraki yıla devreden zararın azaltılmasına yönelik işlemin iptali ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporunda, emsal alınan üç firmanın ortalama elektrik tüketimleri ile davacı şirketin elektrik tüketimi üzerinden randıman tekniği ile belirlenen orana göre yapılan hesaplama sonucu bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı iddia edilmiş ise de üretilen ürün cinsi, üretimde kullanılan teknoloji, kalite ve stoklama şekli ve benzeri unsurlarla ilgili somut tespit ve yeterli inceleme yapılmadığı gibi yurt dışından temin edilerek başka firmaya satılan Hms 80/20 cins hurdanın değerlemesinin gerçek fiyat yöntemi kullanılmak suretiyle yapıldığı;

ancak, stok değerleme yöntemi olarak 2015 yılında ortalama maliyet esasını seçen davacı şirketin bazı alışlar için gerçek fiyat, bazı alışlar için ise ortalama maliyet esasını seçemeyeceği belirtilmiş ise de davacı şirket yetkilisince, söz konusu emtianın stoklarına alınmadan doğrudan satıldığı beyan edildiği halde stoklarda bulunup bulunmadığına ilişkin bir araştırma, değerlendirme ve açıklamaya da yer verilmediği; dolayısıyla ortada kayıt dışı bırakılmış bir hasılat bulunduğundan söz edilemeyeceği;

bu durumda sonraki yıla devreden zararın azaltılması yönünde tesis edilen işlemde ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında tanzim olunan vergi inceleme raporuna dayanak vergi tekniği raporu ile emsal alınan üç firmanın ortalama elektrik tüketimleri dikkate alınarak elektrik tüketimi üzerinden randıman tekniği yöntemiyle belirlenen orana göre yapılan hesaplama ve stok değerleme yöntemi olarak 2015 hesap döneminde ortalama maliyet esasını seçen davacı şirket Hms 80/20 cins hurdanın değerlemesini gerçek fiyat yöntemini kullanmak suretiyle yaptığından anılan hurda satış maliyetinin ve dönem sonu stokunun yeniden değerlemesi sonucunda tespit olunan matrah farkı dikkate alınarak yeniden oluşturulan kurumlar vergisi beyannamesiyle devreden zararının azaltılmasının ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Adına tanzim olunan vergi tekniği raporundaki tespitlerin varsayıma dayandığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.