Danıştay 3. Daire E.2023/7563 K.2024/5636

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2009 yılında indirimli orana tabi teslimler nedeniyle yüklenilen ancak ilgili dönemlerde indirim yoluyla giderilemeyen katma değer vergilerinin iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile 8.529.177,17 TL katma değer vergisinin yeminli mali müşavir raporunun vergi dairesine sunulduğu tarihi takip eden üç aylık sürenin sonundan itibaren hesaplanacak gecikme faizi ile birlikte iadesi istemiyle açılan davanın sonuçlandırıldığı ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı hakkında 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından söz konusu kararın aleyhe olan hüküm fıkrasına yönelik olarak 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talep edilmiş ve dayanak olarak da tarafları, konusu ve sebepleri aynı olan davalarda farklı kararlar verildiği, aynı konuyla ilgili olarak 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin davalarda katma değer vergilerinin iadesine hükmedildiği gösterilmiş ise de yasanın aradığı anlamda konusu ve sebebi aynı olan, birbiriyle çelişen hükme bağlanmış iki ayrı davanın söz konusu olmadığı, önceki ilam hükmüne aykırı verilmiş yeni bir kararın da bulunmadığı anlaşıldığından yargılamanın yenilenmesi sebeplerinin olayda gerçekleşmediği gerekçesiyle yargılanmanın yenilenmesi istemi reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tarafları, konusu ve sebepleri aynı olan davalarda farklı kararlar verildiği, yargılamanın yenilenmesine ilişkin şartların sağlandığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma isteminin yerine getirilmesine gerek görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.