Danıştay 3. Daire E.2023/7766 K.2025/664

Dava konusu istem: Davacının 2017 yılında kayıt ve tescile tabi araçları ilk iktisap kapsamında satması gerekirken paravan firmalar üzerinden alım satıma konu ederek araçlar için hesaplanan özel tüketim vergisini aşındırdığı ve sahte fatura kullandığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporu done alınarak tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2017 yılının Ocak, Şubat, Mayıs ve Temmuz dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyatın, matrahının bir kısmının bağlı olduğu özel tüketim vergisi inceleme raporuna istinaden yapılan tarhiyatın, Mahkemelerinin ... tarih ve E:...K:... sayılı kararıyla kaldırıldığı, öte yandan, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Reklam Promosyon Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkındaki tespitlerin, muhteviyatı araç satımı olan faturaların sahte olduğunu kanıtlayıcı mahiyette olmadığı sonucuna varıldığı, kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tarhiyatın ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.