Danıştay 3. Daire E.2023/7813 K.2025/1760

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışlarından elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitleri içeren vergi tekniği raporu uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılının Ocak ile Temmuz dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden, gayrimenkul satışlarının devamlılık arz edecek şekilde yapıldığı sonucuna ulaşılmakla birlikte ...'ya satışı yapılan gayrimenkullerin gerçek satış bedellerinin, ilgili vergi dairelerince alınan takdir komisyonu kararlarına göre belirlendiği ancak söz konusu takdir komisyonu kararlarının bir kısmında yalnızca takdir edilen tutarların belirtildiği, bu tutarların nasıl takdir edildiğine ilişkin herhangi bir bilgiye yer verilmediği,

diğer kısmında ise bölgeyi iyi bilen ve uzun yıllardır emlakçılık faaliyetiyle iştigal eden şahıslarla birlikte satış bedellerinin tespit edildiği bildirilmesine karşın anılan bedellerin nasıl saptandığı, emsal olarak hangi gayrimenkullerin satış bedellerinin esas alındığının açık olmadığı,

...'e satışı yapılan gayrimenkulün gerçek satış bedelinin, alıcı beyanı doğrultusunda tespit edildiği belirtilmişse de, söz konusu beyanı destekler nitelikte bir dekont ya da makbuzun dosyaya sunulmadığı dolayısıyla söz konusu satışlara ilişkin matrahın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak tespit edildiği anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi tekniği raporu ile davacının bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı somut olarak saptandığından dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, 2016 yılında 3 adet gayrimenkul satışından elde edilen hasılatın yasal defter kayıtlarına ve beyanlarına yansıtılmadığının tespit edilmesi üzerine tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2016 yılının Ocak ile Temmuz dönemleri için re'sen katma değer vergisi salınmış ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak bir kat vergi ziyaı cezası kesilmiştir. Vergi tekniği raporunda, ... adlı şahsa gerçekleştirilen gayrimenkul satışına ilişkin satış bedelinin alıcı beyanı doğrultusunda 952.000,00-TL olarak, maliyet bedeli ise tapu kayıtlarında beyan edilen tutar dikkate alınmak suretiyle matraha ulaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun, vergi kanunlarının uygulanması ve ispatı düzenleyen 3. maddesinin (B) bendinde; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu ve yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, vergiyi doğuran olayla ilgisi doğal ve açık olmayan tanık anlatımının kanıtlama aracı olarak kullanılamayacağı, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfeti bunu iddia eden tarafa ait olduğu kurala bağlanmış,

30. maddesinin 4. bendinde defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tesbitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması halinde matrahın re'sen takdir edileceği; aynı Kanun'un 134. maddesinde vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun araştırılması, saptanması ve sağlanması olduğu hükmüne yer verilmiş olup, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde ise gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi benimsenmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu tarhiyatın, ... adlı şahsa yapılan satışlarından kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

Dava konusu tarhiyatın, matrahı yönünden bağlı bulunduğu, 2016 yılı için yapılan gelir vergisi tarhiyatına karşı açılan davayı sonuçlandıran... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, tarhiyatın, ...'e yapılan satıştan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrası, Danıştay Üçüncü Dairesinin 10/04/2025 tarih ve E:2023/7804, K:2025/1758 sayılı kararıyla gerekçe değiştirilerek reddedildiğinden Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle tarhiyatın, sözü edilen şahsa yapılan satıştan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Dava konusu tarhiyatın, ...'e yapılan satıştan kaynaklanan kısmının matrahı yönünden bağlı bulunduğu, 2016 yılı için yapılan gelir vergisi tarhiyatına karşı açılan davada verilen... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizi üzerine Danıştay Üçüncü Dairesinin 10/04/2025 tarih ve E:2023/7804, K:2025/1758 sayılı dosyasının (X) işaretli Karşı Oy'unda belirtilen gerekçeyle karara katılmıyorum.