Danıştay 3. Daire E.2023/8191 K.2025/526

Dava konusu istem: Özel hastane işletmeciliği yapan davacı şirketin, aralarındaki sözleşmeye istinaden serbest meslek erbabı olan doktorlardan hastaları için almış olduğu sağlık hizmeti karşılığında yaptığı ödemelerin ücret olduğu kabul edilerek söz konusu ödemelerden gelir vergisi tevkifatı yapılmadığından bahisle 2015 yılının Ocak ila Nisan dönemleri için re'sen salınan gelir (stopaj) vergisi ile tekerrür hükümleri uyarıca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporundaki saptamalar, uyuşmazlık konusu ödemelerin ücret niteliğinde olduğunu göstermediğinden bu kapsamda gelir vergisi tevkifatı yapılmadığından bahisle hesaplanan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının hizmet alımında bulunduğu ...'nun kanuni temsilcisi bulunduğu şirket hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda anılan kişiye bu kapsamda yapılan ödemelerin ücret olduğu tespit edildiğinden dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)- KARŞI OY

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporundaki saptamalar, uyuşmazlık konusu hizmetin serbest meslek faaliyeti kapsamında olmadığını gösterdiğinden ödenen tutarların ücret kabul edilerek bulunan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz isteminin kabulü ve kararın bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyoruz.