Danıştay 3. Daire E.2023/8427 K.2025/175

Dava konusu istem: Davacı adına 2019 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için adına re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması talebiyle yaptığı düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından düzeltme ve şikayet konusu edilen hatanın ne olduğunun açıkça ortaya konulmadığı, ileri sürülen iddiaların ancak ilgili vergi ve cezalara karşı süresi içerisinde açılacak bir davada incelenebileceği, tarhiyata ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 117. ve 118. maddelerinde sayılan hatalardan hiçbirisi uyuşmazlık konusu olayda mevcut olmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ceza ihbarnamelerinin 11/08/2020 tarihinde e-tebliğ ile gönderildiği, 16/08/2020 tarihinde ise tebliğ edildiği kabul edilmişse de bu dönemde COVID-19 pandemi salgını olması sebebiyle tebligattan haberdar olunmadığı ve yapılan tebliğin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Yapılan tarhiyatın ve tebliğin hukuka uygun bulunduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.