Danıştay 3. Daire E.2023/8920 K.2024/5516

Dava konusu istem: Davacının düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair işlemin iptali ile yapılan kesintinin faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Özel Kanun niteliğinde olan ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun'dan sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesinin 1. fıkrası gereğince her türlü vergiden muaf olan kurumlarının tevkifat yükümlülüğü bulunmadığı, emsal yargı kararlarının da bu yönde olduğu, olayda vergi hatası bulunduğu, aynı maddi olaydan kaynaklanan davada Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesince, Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmayarak ısrar kararı verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Hukuki yorum gerektiren uyuşmazlıkta vergi hatasından söz edilemeyeceği, davacı kurumun özel kanununda vergiden muaf olduğuna dair bir hüküm bulunsa dahi, bu muafiyetin Gelir Vergisi Kanunu uyarınca yapılacak vergi kesintilerine de şamil olduğu yönünde bir düzenleme bulunmadığı, olayda vergilendirme sistematiği bakımından genel nitelikteki üst kanun olan Gelir Vergisi Kanunu'nun uygulanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Kesin bozma kararına uyulmak suretiyle verilen karara karşı yapılan temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu edilen kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/11/2022 tarih ve E:2021/2122, K:2022/7094 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.