Danıştay 3. Daire E.2023/9116 K.2024/6687

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2009 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Defter ve belgeleri saklama yükümlülüğü devam eden davacının, mücbir sebep göstermeksizin yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belgelerin muhafaza süresinin 2014 yılında sona erdiği, defter belge isteme yazısının tebliğ alındısında yer alan imzanın davacıya ait olmadığının bilirkişi raporu ve Asliye Ceza Mahkemesi kararıyla kesinleştiğinden yapılan tebligatının usulsüz olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Defter ve belge isteme yazısının davacının işyeri adresinde kendisine 30/12/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen ibraz edilmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun re’sen vergi tarhını düzenleyen 30. maddesinde re’sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir olunan veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması şeklinde tanımlandıktan sonra, 3 numaralı bendinde, bu kanuna göre tutulması zorunlu olan defterlerin hepsi veya bir kısmının tutulmamış veya tasdik ettirilmemiş olması veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlara herhangi bir sebeple ibraz edilmemesi hali re’sen tarh nedenleri arasında sayılmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 94. maddesinde, tebliğin mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılacağı, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmıyan teşekküllerde ise bunları idare edenlere veya temsilcilere yapılacağı; tüzel kişilerin mütaaddit müdür veya temsilcisi varsa tebliğin bunlardan birine yapılmasının kafi olduğu, tebliğ, kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müsdahdemlerinden birine yapılacağı hükme bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davalı idarece, uyuşmazlık konusu defter ve belge isteme yazısının davacının işyeri adresinde kendisine tebliğ edildiğinin iddia edildiği olayda, temyiz dilekçesi ekinde dosyaya ibraz edilen belgelerden, ... Asliye Ceza Mahkemesinin E:... sayılı dosyasında, 24/05/2016 tarihinde yapılan duruşmada, 13/10/2015 tarihinde mahkeme huzurunda imza örneğinin alındığı ve teknik bilirkişi tarafından düzenlenen 25/03/2016 tarihli raporda, söz konusu yazıya ilişkin tebliğ alındısında yer alan imzanın davacının el ürünü olmadığı kanaatine varıldığı görülmüştür.

Bu durumda, değinilen tebliğ alındısında yer alan imzanın davacıya ait olmadığının anlaşılması karşısında kendisine tebligat yapıldığından bahsedilemeyeceğinden dolayısıyla 213 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 2. fıkrasının 3. bendi uyarınca re'sen tarh nedeni gerçekleşmediğinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmamış olup Vergi Mahkemesince yazılı gerekçeyle davanın reddi yolundaki kararın bozulması gerekmiştir.

(X)-KARŞI OY

Temyiz dilekçelerinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında, kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz istemlerinin reddi ile kararın onanması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.