Danıştay 3. Daire E.2023/9202 K.2025/2256

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, bir kısım akaryakıt alış ve satışlarının otomasyon sistemlerine müdahale edilerek kayıt dışı bırakıldığı, kaydi envanter çalışması sonucu belgesiz alışlarının tespit edildiği yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca sorumlu sıfatıyla 2018 yılının Ocak, Mart, Mayıs, Haziran ve Ağustos dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile silinen verilerden kaynaklanan katma değer vergisi üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat;

kaydi envanter çalışması sonucu bulunan belgesiz alışlardan kaynaklanan katma değer vergileri üzerinden tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak bir kat olarak kesilen vergi ziyaı cezaları ile bir kısım alışları için fatura almadığından bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma neticesinde, akaryakıt istasyonlarında otomasyon sistemine casus yazılım yüklenerek akaryakıt pompalarından görüntülenen satışlara müdahale edildiğinin ortaya konulduğu, kaydi envanter çalışması sonucu kayıtdışı alışlarının bulunduğunun saptandığı, 2011 yılına ait olup 2016 yılında tebliğ edilerek 2017 yılında kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceğinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Savcılık soruşturmasının sonucunun beklenmediği, eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak yapılan tarhiyatın ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Dava dosyasının incelenmesinden, dava dilekçesinin içeriğinde ve sonuç kısmında özel usulsüzlük cezasının iptalinin talep edildiği, temyiz dilekçesinde ise özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırılığından bahsedildiği görülmüştür.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Davaların karara bağlanması" başlıklı 22. maddesinin 1. fıkrasında, konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı, 24. maddesinin (e) bendinde de, kararın dayandığı hukuki sebepler ile gerekçesi ve hükmün kararda belirtileceği kurala bağlanmış olup, aynı Kanun'un 49. maddesinin (2) işaretli fıkrasının (c) bendinde, usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veye eksikliklerin bulunması bozma sebebi olarak sayılmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; tarhiyata ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur. Davacı tarafından dava konusu tarhiyatın kaldırılması ile birlikte özel usulsüzlük cezasının iptali de istenilmesine karşın Vergi Dava Dairesince söz konusu istem hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmayarak hüküm kurulmaması yargılama usulüne uygun düşmemiştir.