Danıştay 3. Daire E.2023/9511 K.2024/2013

Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılı için re’sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereği artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi gereği kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, kesilen özel usulsüzlük cezasının, belgesiz olarak yapılan daire ve dükkan satışından kaynaklanan kısmının hukuka uygun olduğu, kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında müteahhit firmadan alınan daire ve dükkanlara ait faturalara mukabil olarak arsa bedeli faturası düzenlenmesinden kaynaklanan kısmının ise hukuka aykırı düştüğü gerekçesiyle tarhiyat kaldırılmış, özel usulsüzlük cezası ise azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Müteahhit firma tarafından kat karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden düzenlenen faturalara karşılık olarak davacı şirketin fatura tanzim etmediği, bir kısım satış hasılatını dönem kazancına eklemediği hususunun sabit olduğu, dolayısıyla yapılan tarhiyat ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu edilen kararın tarhiyata ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Üçüncü Dairesinin 02/11/2022 tarih ve E:2019/9651, K:2022/6124 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyiz istemine konu edilen kararın, özel usulsüzlük cezasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

(X)- KARŞI OY

Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda yer verilen tespitlerden kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında müteahhit firmadan alınan daire ve dükkanlara ait faturalara mukabil olarak arsa bedeli üzerinden fatura düzenlenmediği anlaşıldığından, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına bu yönden katılmıyorum.