Danıştay 3. Daire E.2023/9889 K.2024/1694

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kayıtlarına intikal ettirdiği sahte faturalarla maliyetlerini artırarak kurum kazancını azalttığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2011 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Tarh matrahının, nasıl ulaşıldığı belli olmayan karlılık oranı dikkate alınarak yapılan hesaplamalara dayandırılmasının gerçek gelirin vergilendirilmesi ilkesine uygun düşmediği olayda, Dairelerince ara kararı ile İstanbul Ticaret Odası Başkanlığından davacının faaliyette bulunduğu sektördeki karlılık oranının sorulması üzerine verilen cevapta, davacının faaliyette bulunduğu sektöre ilişkin karlılık oranı ile ilgili olarak genel bir değerlendirme yapmanın mümkün olmayacağının belirtildiği,

bunun üzerine Dairelerince ara kararları ile davalı idareden, davacı ile aynı sektörde faaliyet gösteren ve davacıyla ticari kapasitesi ve cirosu yakın olan emsal üç tane firmanın 2011 yılına ilişkin karlılık oranını gösteren bilgi ve belgelerin, davacının 2009 ila 2014 yıllarına ilişkin kurumlar vergisi beyannameleri ile gelir tablolarının, cezalı tarhiyatın dayanağı olan vergi inceleme raporunda davacının faaliyet gösterdiği hurdanın geri kazanımı sektöründe karlılık oranının %15 ila 20 olduğuna ilişkin belirlemeyi destekleyen bilgi ve belgelerin istenildiği, davalı idarece, emsal firmalara ilişkin bilgi ve belgelerin gönderilmediği,

vergi inceleme raporunda belirtilen karlılık oranlarının ne şekilde belirlendiğini ortaya koyan somut tespitlerin ortaya konulamadığı, ancak davacıya ait 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin kurumlar vergisi beyannamelerinin gönderildiği, buna göre karlılık oranının 2012 yılı için %17, 2013 yılı için %24 olduğunun görüldüğü,

davacının 2011 yılında kayıtlarına intikal ettirdiği faturaların maliyetlerden çıkarılması sonucu bulunan %23,13 karlılık oranının davacının 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin karlılık oranlarıyla karşılaştırıldığında makul olduğundan, %23,13 oranı dikkate alınarak hesaplanan matrah farkı üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ödevlerini aksatmadıkları, varsayıma dayanan tarhiyatın hukuka uygun olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.