Danıştay 3. Daire E.2023/9938 K.2023/5410

Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 yılına ait yasal defter ve belgeleri ibraz etmediğinden bahisle, şirket yöneticisi sıfatıyla 2009 yılının Ocak ila Haziran ve Ağustos ila Ekim dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin 12/04/2023 tarih ve E:2020/4458, K:2023/2186 sayılı kararına karşı davalı idare vekili tarafından kanuni süresi içerisinde karar düzeltme başvuru dilekçesinin dosyaya sunulduğu ancak posta giderinin yatırılmadığı anlaşıldığından 15/06/2023 tarihli Başkanlık yazısıyla bu eksikliğin 15 gün içerisinde tamamlanması, aksi halde 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca karar düzeltme talebinden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun 21/06/2023 tarihinde davalı idareye tebliğ edilmesine karşın söz konusu eksikliğin tamamlanmadığı gerekçesiyle karar düzeltme isteminde bulunulmamış sayılmasına hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Muhakemeye ilişkin kuralların, hakkın çabuk elde edilebilmesi amacıyla ihdas edildiği, mahkemenin verdiği kesin sürenin savunma hakkının kutsallığının muhtevasına dokunmadan kullanılması gereken usul hukuku yöntemi olduğu, verilen kesin sürenin usul hukukunun konuluş amacına uygun kullanılmadığı, bu sebeple verilen kesin sürenin sonuç doğurmayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.