Danıştay 3. Daire E.2024/1096 K.2024/3722

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Hurdacılık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2009 ila 2011 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının asıl borçlu şirketteki hisselerini Zeytinburnu 3. Noterliğinden ... tarih ve ... sayılı hisse devir sözleşmesiyle devrettiği ve ...'nun 10 yıllık süre ile müdür olarak atandığı hususunun 11/09/2007 tarih ve 6892 sayılı Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiği, söz konusu ilanda her ne kadar davacının şirket müdürlüğünden ayrıldığına dair bir ifadeye yer verilmemiş ise de Mahkemelerince verilen ara kararı cevabından, davacının hisse devrinden sonra kanuni temsilci olarak herhangi bir işlem tesis etmediği dolayısıyla hisse devri ile birlikte kanuni temsilcilik görevinin de sona erdiği anlaşıldığından dava konusu ödeme emri içeriği amme alacağından sorumlu tutulmasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.