Danıştay 3. Daire E.2024/1405 K.2024/4721

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, hasılatının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamaları içeren vergi tekniği raporu uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2021 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, hakkında ihbarname düzenlendiği sırada 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’dan yararlanma hakkı bulunmakla birlikte öncelikle usulüne uygun tarhiyat öncesi uzlaşma talebi varsa buna ilişkin işlemlerin yapılması gerektiği, keza 7440 sayılı Kanun’da tarhiyat öncesi uzlaşma müessesesinin işletilmemesine ilişkin açık bir hüküm yer almadığından, davacının tarhiyat öncesi uzlaşma hakkından yoksun bırakılmak suretiyle adına henüz yasal şartları oluşmadan düzenlenen ihbarnameler uyarınca yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının tarhiyat öncesi uzlaşma talebinin 7440 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 7. fıkrası uyarınca yerine getirilmediği, davacı tarafından 2021 yılı için 26/06/2023 tarihinde hem kurumlar vergisi hem de katma değer vergisi yönünden matrah ve vergi artırımında bulunulduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.