Danıştay 3. Daire E.2024/1496 K.2025/1035

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2008 ila 2010 yıllarının muhtelif dönemleri için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, katma değer vergileri, geçici vergiler ve gelir (stopaj) vergilerinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlık konusu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin 30/12/2013, 30/12/2014 ve 11/03/2016 tarihlerinde ilanen tebliğ edildiği, ancak ilanen tebliğ öncesinde mutat tebliğ usulleri ile tebliğ cihetine gidildiğine dair tebliğ alındılarının dosyaya sunulmadığının anlaşıldığı olayda, söz konusu ihbarnamelerin tarh zamanaşımı süresi içinde usulüne uygun şekilde tebliği gerçekleşmediğinden içeriği vergi ve cezaların tarh zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının bilinen adresinde bulunamadığı hususunun 12/06/2016 ve 15/02/2016 tarihlerinde düzenlenen adres tespit tutanaklarıyla tespit edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.