KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2024/1807 E., 2024/4565 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2024
- Esas No
- 2024/1807
- Karar No
- 2024/4565
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Limited Şirketi
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, 2017 yılı için tahakkuk eden kurumlar vergisinin fazlaya isabet eden kısmının kaldırılması ve iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle tahakkuk eden verginin fazlaya isabet eden kısmı kaldırılmış ve iadesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde belirtilen şartları taşımadığı anlaşıldığından vergiye uyumlu mükellef indiriminden yararlandırılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu edilen kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 14/11/2023 tarih ve E:2023/4023, K:2023/4514 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2024/1807, K. 2024/4565, 4 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama